Ağlamazdım ben, gökyüzü yüzünü dökmedikçe,
Ağlamazdım ben, gökyüzü kızıla boyanmadıkça
Ve alınmazdım o söz yardan gelmedikçe,
Ne gurbet bilirdim nede yalnızlık
Yarin yanağında hüznü görmedikçe.
Titreyen ellerim, bir anda düşen yüreğim,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta