Kırmızı bağlar başına
Sürme çeker kaşına
Yıkılsa da dünya başa
Oynar kader taşına
Bir mendil sallar havaya
Topraktan geldin ey insan
Nefha-i İlâhî üflendi sana
Bir lokma ekmekle doyan hayvan
Senden daha masum kaldı zamanda
Eşref dediler adına
İnsan olan gönül kırmaz,
Bir ah alıp yola durmaz.
Ana hakkı dağ gibidir,
O yük gönülden hiç kalkmaz.
Nerde benim sevdiğim
İstanbul sokakları
Hangi köşe saklar onu
İstanbul sokakları
El ele gezdiğimiz yerler
Okyanusları aşmak isterim
Dalgalar alsın götürsün bizi
Dünyayı, göğü sarmak isterim
Seni sarar sever gibi
Bak…
Zamana suç bulduk, kadere yüklendik…
Ama ikimiz de sustuk.
Şimdi soruyorum sana…
Gözlerin konuşacak mı,
Yoksa bu aşk yine yarım mı kalacak?..
Dost bildiğim can evimi yıktı
Sözü baldı, içi zehir çıktı
Hak yolunda yürürken şaştı
Beni en çok dostlarım yaktı
Bir ben miyim yanan bu cihanda
Kalayım dedin de yaktın
Külüm savruldu dağa
Ben seni içime gömdüm
Mezarım oldun bana
Geceler şahidimdir
🎼
Ge-ce yi-ne om-zu-ma çök-tü ses-siz,
A-dın düş-tü kal-bi-me i-zin-siz.
Yol-lar u-zun, has-re-tim ta-rif-siz,
Gel de yü-re-ğim-de kal bu ge-ce…
Sen yagmursan ben toprağım.
Sen dal isen ben yaprağım
Senden gayri kimim var ki
Bu garibi sar be kankam
Abe ey ölürüm sana
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!