Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Elimde değildi, habersizdim. Mart ayı başları, kış- tan yeni çıkmış mevsim. Köy eviymiş gözümü açtığım.
Evet, ilkbaharmış o zaman köyümde mevsim.
Herkes gibi ben de bağırarak gelmişim.
Bekleyenleri sevindirmiş çığlık çığlığa demişim.
Merhaba!
Yer Beyşehir Konya
Yıl bin dokuz yüz altmış dokuz
Okul çağına gelince mevsim
Okula gideceğim demişim
İlk, orta, lise, üniversite…
O gündür bugündür eğitimle hemhalim. Okuyup
yazarak bir eğitim gönüllüsü hayatı ...
