Yüzümün ortasındaki hüznü görürsen sarıl bana
Bir sağanak gibi boşalır kalbim kalbine
Göndere çekilir mutluluk
Ve bilsen başım nasıl döner
Kan ter içinde kalır istanbul
Göğsünden kanlar döker
Kahretsin bütün şiirlerim sana çıkıyor
Ağlasam ağır kan kaybı
Sussam feci bir kaza
Kalbim diyorum icabından fazla seviyor
Ben ziyadesiyle deliriyorum.
İçimden tanklar geçiyor
Ankara bir anlam ifade etmiyordu o zamanlar
ve ben bu şarkıyı dinlerken gözlerimden yaş gelmiyordu.
kendi halimizde geçip gidiyorduk
nicelerinin geçip gittiği bu caddelerden.
Telefon çalınca yüreğim böyle yerinden oynamıyordu. Gözlerim bir yere dalmışsa seni düşünmüyorumdur o zamanlar.
Dünyanın en güzel kokusunu bir parfüm markası sanarken
Gözlerin aydınlatır karanlik içimi
Belki çok yılgınım,
Belki çok dargınım,
Belki çok ağladım...
İçinde acı barındıran yolların tenhalığında
Kimilerinin kaybolduğu hengamenin içinden
İstiklal Caddesi'ndeki efsanevi kızın doğduğu bodvar
En ıssız duygularımın sürgün yeri olacak...
Belirsizlik halindeki martıların çığlığı arasında
Vazgeçemeyeceğim bu hayat seninle milatsa
Köy Okulunda Bir Öğretmen
Ben bir köy okulunda öğretmenim
Elimde bir tebeşir başlıyorum derse
Sevmek diyorum insanı insan eden
Bütün korkuları dağılıyor gözlerinden
Hep sustuğum yerden sordular
Bakışmalarımızı anlatmadım kimseye
Çünkü bu hainlik, çok ağrıtıyor yüreğimi
Bütün kuşkularımla gecenin bu saatinde
Seni düşünmüyor olmak isterdim
Sigarayı bırakmamış olsaydım
Eskiden şiirler yazardım,
Arkama dönüp baktığımda gördüğüm
Evet gördüğüm senin gözlerinde
Kaçıracağımız mutluluktu belki de
Her gittiğimde geri döndüğüm
Yine sen olsan bile
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!