Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Tarifsiz, sıkıntılı bir günde ışığa karanlıklar bulaştığı kısır bir zamanda Van'ın bronzlaşmış gölgesiyle buluştuğu zaman, kabuğu kırık bir lisan olarak güneşe tebessüm etmesiyle düşer hengameli cihana. Kıvılcımlar saçtığında maviliklerde kulağına üç kez 'acı' fısıldamışlar, acıyla yıkamışlar, acıyla uyutmuşlar ve acı olmuş adı. O gün bu gündür, acı yazar, hüzün çalar ulu orta dünyada.
