Karanlığın teninde iki nehir kolları,
Sessizce taşar birbirinin yatağına.
Parmak uçlarım,
Haritasız bir coğrafyada kıvılcım arayan fırtına.
Nefesin,
Tenimdeki buz dağını eriten o ilk yangın.
Ve zaman durur,
İki gölge, tek bir çığlıkta birbirine karıştığında.
Kayıt Tarihi : 5.10.2026 00:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Bu dizeler, tenin dilini kelimelerin arkasına gizleyenlerin hikâyesidir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!