Zamanımın tozuymuş meğer beş harf,
hayatımın sonu, hem başlangıcıymış.
Mezarımda bir demet çiçek, kundağımda altın.
Yar, beni sürükleyen gönüller tüccarıymış.
Beş harfmiş meğer amansız hastalığım,
hem şifası, hem illetiymiş yaralarımın.
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta