Tadını unutmuşum yaşamın...
Küçük,bazen çok küçük şeyler bile insanı harekete geçiriyor.
Ama öyle küçük mutluluklar yetmiyor işte...
Bazen kafamın bir mengeneye sıkıştırıldığını hissediyorum...
Çok fazla abartmıyorum,hayat bu...
Ve fazlasıyla gerçek...
Ne olup bittiğini anlamadan geçiyor zaman...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta