Harap Olsaydı Şiiri - Özdemir Koca

Sordum kendi kendime bu gün şafak olur mu?
Gül'ü koydum Güneş'e Gülden şarap olur mu?
Yar bana küsmüş gitmiş ne yapsam bilemedim,
Bir deste Gül göndersem Gül'e tamah olur mu?

Gözlerini de götürdü üstelik yalnız bıraktı beni,
O anlardı bilemezsin benim en çok derdimi,
Bir masaya yatırdım operasyon ettim kendimi,
Acep o gözler gelmezse bu can harap olur mu?

Sordum kendi kendime bir tan yeri ağarsaydı,
Yavaştan öyle yavaşça benim kapım çalsaydı,
O yar beni özlemiş meğer ben o yarı tanımam,
O güzeli gördüğüm gün bana serap olsaydı.

Özdemir zavallım senin başından gitmez belalar,
Aşık olmak, hovardalık senin genlerinde var,
Derse ki; o yar sevmiyorum seni yalancı bahar,
Derim ki; keşke bu şehir benle harap olsaydı.