Haramiler Şiiri - Kemal Tekir

Haramiler koşar çıkar peşinde,
Hırsları koşar hep aklın önünde.
Tapar para pula, onlar nefsine,
Menfaatsiz adım atmaz boş yere.

Haramiler, çalıp çırpmadan doymaz,
Vicdanın sesini dinlemez, duymaz.
Edepsiz, hayasız onlar, utanmaz,
Bencildir, onların aç gözü doymaz.

Haramiler çöreklenmiş koltuğa ,
Saltanat kurmuşlar köşke, saraya.
Halk geçim derdinde, onlar sefada,
Mazlumun ahını duymazlar asla.

Emeğin hakkını hep gasp ederler,
Halkın sırtından servet edinirler.
Hak, hukuk tanımaz, sınır bilmezler,
Güçlünün önünde hep eğilirler.

Denetimden kaçar, hesap vermezler,
Kul hakkı yemeyi de kar bellerler.
Adaleti yerle yeksan ederler,
Hin oğlu hin olur,zalim yezitler.

Haramiler sanır devran hep böyle,
Saltanat sürerler,hep mezalim le .
Böyle gelmiş,gitmez kara düzende,.
Döner, sap keserler, haramilere.

Kemal Tekir
Halkın sesi