Sen bu dünyada ve ahirde,
Yaşamadığım tek pişmanlığım olacaksın.
Zaman, bedenime ince ince işlediğinde,
Sen, hatıramda olduğun gibi kalacaksın.
Mekan, ruhum için değiştiğinde,
Belki peşimden bir dua okuyacaksın.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yaşamadığım tek pişmanlığım olacaksın.
Çok güzel hocam
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta