Kalemimden dökülen her kelime en güzel anlamını senin kollarında buluyor.
Sevdiğini kaybetmiş birinin pencereden dışarı bakıp da “belki” demesi gibi seni düşünmemi bekliyorlar
İki dudak arasına hapsolmuş onlarca sözcük varken sana en çok yakışanı bulmak…
Hiç de kolay değil.
Gerçi kolay olsaydı bu kadar güzel olmazdı, olmazdın.
Değil mi?
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta