İnsan vardır dört duvar arasında hapis kalır,
İnsan vardır tel örgüler arkasında hapis kalır,
İnsan vardır parmaklıklar ardında hapis kalır
Ve insan vardır kendi teninde hapis kalır.
En zoru hangisi sence?
Sen en iyisi tüm engelleri unutup,
Kendi ruhunda özgür kal.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Belki de ruhla bir kafeste kalacak. Tebrikler Sayın Şimşek.
Ruhun ozgurlugu, bedenden cikincadir ancak, dost..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta