Insansin ya….
Yerinden kimildamaz sandigin dünya yükünü derdini dermana sayan
Oldugunda yolcu geldiginde bahar gittiginde perem perisan
Her biten günün kapisi zindana
Düsüp darlandikca vakti dolgun vadesi yitik polenler gibi
Hafiflikten edat üflesen ucarin
Gölgeleri soguk ve koyu karanlikla yalinkat yavan
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta