Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

SEVDİĞİM

Kötülük nedir bilmez, kanatsız melek sanki
Temiz kalpli, şefkatli, rânâ yüzlü sevdiğim.
Benzerin az bulunur, öyle alımlısın ki
Kıyaslamam kimseyle, bulut gözlü sevdiğim.

TÜRKÜLERİMİZ

Zamanla eskimez, o dünden beri
Bizi çalar/söyler, türkülerimiz.
Düğünde/seyranda, neşe saçarlar
Gönlümüzü eğler, türkülerimiz.

YİNE DE DİYEMEDİM

Adını andıkça “efendim” diye
Güzel sesin duyamadım sevgilim.
O nâzik gönlünüz kırılır diye
Hiçbir sözden cayamadım sevgilim.

MAHMUR GÖZLÜM

Yaktın beni görür görmez içimden
Al da götür beni, n'olur iline.
Sevdim seni kıskanırım gölgenden
Elim bile değmese de eline.

GÖZÜKTÜ

Uzak sanma ecel zili
Mâverâya yol gözüktü.
Gözler şaşıca bakınca
Yeşil bile al gözüktü.

GEL

Ne olursun biraz olsun acıda
Şu garibin, gözyaşını sil artık!
Ey cânânım hasretinle kavruldum!
Sensiz geçen, her saniyem yıl artık!

GEL KURTAR BENİ

Ayrılık oduyla, yaktın, kavurdun
Bir selâm bir kelâm, sal kurtar yârim.
Bunca çektirdiğin, gamdan/çileden
Ne olursun beni, gel kurtar yârim.

ESAS OLAN MAZRÛF (*)

Mânâ ortada iken, bakılır mı hurûfa?
Bakmak gerek herhâlde, zarfa değil mazrûfa…

01/12/’10

HÂKİM KIL

O, bütün insanlığa, numûne-i imtisal
Habîb’in hayâtını, hayâtına hâkim kıl.
Yerde, gökte övülen, âlemlere rahmet O
Habîb’in hayâtını, hayâtına hâkim kıl.

YOK YOK YOK

“Kim yendi kim yenildi”, ona ilgi duyar da
TÜRKSAT- 2 yollanır, azıcık bir bilgi yok.
Ne his ne de heyecan, bu ne biçim bir gençlik
Bir “derbi”ye duyduğu, ilgi kadar ilgi yok.