Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

AÇINCA/KAPANINCA

Rüyâda padişahsan, gözün açınca biter
Dünya padişahıysan, gözün yumunca biter…

11/07/'10

AĞLAMA GÜL’ÜM!

Gönlüm râzı olmaz, o kara göze
Üzülme sen n’olur, ağlama Gül’üm!
Leylâ’m ol yak beni, köz düştü öze
Nâlân olan kalbim, dağlama Gül’üm!

YETER

Gönlüme inci gibi
Dökülen sözün yeter.
Tâ doğuştan gamzeli
O güzel yüzün yeter.

AŞK ve ÖKSÜRÜK

Âdâbın gereği bu, bâzı şeyler izlenmez
Çok şeyler gizlense de, aşk, öksürük gizlenmez...

Hanifi KARA

ZÜMRÜD-Ü ANKA KUŞUM

Bir kanadı kırılmış, yavru bir serçe gibi
Kaf dağında üşüyen, Zümrüd-ü Anka kuşum.
Gönüller âleminde, mefrûşâtı aşk ile
Kaf dağını döşeyen, Zümrüd-ü Anka kuşum.

HACILAR

Düşer Allah için kutsal yollara
Âdetâ Burak’a biner hacılar.
Minâ’da mel’unu taşa tutarak
Şeytanın ığvasın yener hacılar.

GÖZ İZİ

Daha ilk gördüğüm an, içimi aydınlatan
O kara gözlerinden, şimşekler çaktı yârim.
Ne kömür nede körük, hiç birine gerek yok
Cemre düştü gönlüme, beni de yaktı yârim.

GEREK

Can evinden bizi vuran
Bir söz, bir söz, bir söz gerek.
Ne az, ne çok her insana
Bir yüz, bir yüz, bir yüz gerek.

SİTEM (2)

Boş yere akıtma gözünden yaşı
Sil; ağlama dedim, silemem dedi.
Bana karşı senin sitemin yeter
Gel; ağlama dedim, gelemem dedi.

TEHLİKELİ İKİ T (*)

Hayatımız üç dilimden ibâret
Biri bugün, biri yarın, biri dün.
N’olur dostlar üç beş günlük dünyada
Hiç akmasın, ne gözyaşı, ne de kan.