Kayıp bir rıhtım .
Sessizlik içerisinde binlerce insan.
Birbirlerine tek kelime etmiyorlar,
Bırak konuşmayı dönüp bakmıyorlar bile.
Yüzlerine anlamsız bir ifade yapışmış,
Öylece duruyorlar.
Artık bende onlardan biriyim galiba,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




"İNSAN BİR YOLCUDUR. YOLCULUK İSE, RUHLAR ALEMİNDEN, ATOMLAR VE MOLEKÜLLER ALEMİNDEN, VİTAMİNLER VE PROTEİNLER ALEMİNDEN, ANA RAHMİNDEN, BEBEKLİKTEN, ÇOCUKLUKTAN, GENÇLİKTEN, İHTİYARLIKTAN, ÖLÜMDEN, DÜNYADAN, KABİRDEN, BERZAHTAN, MAHŞERDEN, MİZANDAN, VE HESAPTAN GEÇİP, CENNET YA DA CEHENNEMDE SON BULAN BİR SEFER-İ İMTİHANDIR." -Kelam-ı kibar-
Hayırlı sınavlar, hayırlı yolculuklar Abdullah bey kardeşim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta