Hani? Şiiri - Mecit Aktürk

Yok mu Yâ Râb nevbahardan hiç umut
Kış ayından çok usandım, yaz hani?
Nârı nûr et, bir ışık yak, az avut
Dik yokuşlar bitti sandım; düz hani?

Aşk amansız, kor ateşten, pek yaman
Belki bin kez tövbe ettim, el aman...
Bağ bozulmuş, gamlı gülzâr, dar zaman
Ben kulundan balsa matlûb; öz hani?

Pâyitahtım yerle yeksân, taç kırık
Saymadım hiç, kaç yaram var, kaç kırık
Onca kârım bir amansız hıçkırık
Zerre dirhem, hâle merhem söz hani?

Azdı derdim, az dokunsan kan akar
Bunca yıldır her hayâlim sarp çıkar
Dosta vardım, dilde feryâd, can yakar;
Baktı mahzûn, sordu saf saf; buz hani?

Yol bilen bir dost bulaydım vuslata
Yol verirdim kalbe kasvet hasrete
Şükrümüz yok oysa matlûb kesrete
Derde dermân istemek çün yüz hani?

Tesbihimden zikri saldım Hayy diye
Yaş akıttım gizli âyan duy diye
Yağmurundan damla düşmez pay diye
Gözlerim kör, Rahmetinden iz hani?

Fâ’ilâtün / fâ’ilâtün / fâ’ilün