Hani Şiiri - Hilmi Eren

Ey can, gönül verme yalan dünyaya.
Burda senden önce gezenler hani?
Nice yiğitleri alan dünyaya,
Su üstüne yazı yazanlar hani?

At üstünde yedi iklim dolaşan,
Aşılmaz sanılan dağları aşan,
Seherlerde rüzgâr ile yarışan,
Kan ile hudutlar çizenler hani?

Gücünü ebedî, tükenmez sanıp,
Nefsine yenilip heyhat aldanıp,
Benlik ateşiyle tutuşup, yanıp,
Kimsesiz garibi üzenler hani?

Mazlum hani, zalim nerede şimdi?
Hepsi yatıyor bir arada şimdi.
Hesap çok çetindir orada şimdi.
Ezilenler nerde, ezenler hani?

Kimseye kalmadı, kalmaz bu dünya.
Kimsenin yüzüne gülmez bu dünya.
Güvenme, sana yâr olmaz bu dünya.
Sırra kafa yorup çözenler hani?

Zulme baş eğmeyip doğru söyleyen,
Doğruyu kendine rehber eyleyen,
Hak’tan gayrısına boyun eğmeyen
Gerçek Hak aşığı ozanlar hani?