Hani o zamanlar vardir ya:
Kalabalik icinde bile yalniz oldugun,
Hani yildizlarin uzak oldugunu düsünüp tutmadigin,
Günes sicaktir deyip elini yakacak diye uzanmadigin
Yüregindeki ask ask diyen melodilere
kulaklarini tikadigin,Duymaz oldugun,
Icin kan aglarken gülmek zorunda kaldigin,zamanlar...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




ah ah o zamanlar :))) cok güzel bir siir
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta