Hani göz görmeyince gönül katlanırdı yokluğuna?
Hani her kayıp bir kazanç sayılırdı?
Düşünüyorum da duvarlara mutlu insan figürleri çizdiğim günleri
Oysa şimdilerde mutluluğun tadını unuttum ben.
Ağlamak zayıflıkmış, yenilmekmiş hayata,
Peki hangi merhem çare yürekte kanayan yaraya?
Hani her gecenin sabahı vardı?
Bir ayak sesi duymayayım
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum
Devamını Oku
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum




hayat budur işte, bizden öncekilerin tesellileri ile tutununmaya çalışırken, çoğu zamanda; bizden öncekilerin tavsiyelerinin aslında pek de (Bizim için) tutmadığını görürüz....
duygularınız için tebrikler efendim....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta