Saçlarına aklar mı düştü hanemizin
Neden ihtiyar bir çehre bürünmüş
Nasibine yaslar mı düştü hanemizin
Yorgun ve bitap bir şekle bürünmüş
Kalbinde kırıklardan biriken bir kördüğüm
Üstünde ölüm denen toprağın soğukluğu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta