Arkandan Kapıyı Sessizce Kapattım
Arkandan kapıyı sessizce kapattım,
Hiçbir gürültü, hiçbir haykırış olmadan.
Gitmiyordum;
Gitmekten çok,
Artık Anlıyorum
Zaman geçmedi…
Ben geçtim içinden.
Eskisi gibi acıtmıyor adın,
Çünkü artık seni
ARTIK GERİ DÖNMÜYORUM
Durdum bir zaman,
Bekledim.
Belki bir işaret gelir,
Belki bir “gel” denir diye.
ARTIK KIRILACAK YERİMDE KALMADI
Artık kırılacak yerimde kalmadı,
Sen sanıyorsun ki hâlâ aynı yarayım,
Oysa ben,
Düşe kalka, yana yana,
ARTIK SUSMUYORUM
Artık susmuyorum.
Yeterince bekledim,
Yeterince sustum,
Yeterince içime gömdüm kendimi.
Artık Yaşamak İstiyorum
Hani yıllarca
İstemediğin bir hayatı yaşarsın ya...
Sabahlar külfet olur,
Geceler hesap sorar,
Artık Yeter
Yeter!
Daha ne kadar susabilirim?
İçime içime ağlayarak
Daha ne kadar seni yaşayabilirim?
Aşka Değer Ne Varsa Yaktım
Aşka değer ne varsa yaktım,
Birer birer söndü anılar, isimler, yüzler…
Yüreğimin kıyısında bir kül kaldı,
Artık o da rüzgâra emanet, savrulursa varsın savrulsun.
Aşka Sığmayan Yüreğim
Benim yüreğim,
Bir denize sığmaz,
Bir gökyüzüne yetmez…
Aşka sığmayan bir yangınla
Aşkın İzinde
Sevdayla yanarım günden geceden,
Aklımda hayalin düşer heceden.
Kalbimde açılan gizli çiçekten,
Bir tek sen anlarsın, kimse bilmeden.
Gözlerin ışığın gönlümü deler,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!