Halamın Evi
Halam öldü
Göle atılmış bir kesme şeker gibi halamın evi şimdi
O kerpiç ev
O ev ki "hüvel baki" yazısına gül damlatıyor...
Köyümdeyim bir kaç gündür
Aklımdasın hep
Yine gördüm o bahçeyi
Yeni bir artçı deprem yaşadım
Bahçede güller yoktu
İslam Allaha giden yol
İslamın emridir oruç
Her oruç bir aşk okulu
Oruç tut olursun melek kokulu
Ben bir kul tanıdım
Sınıf Farkı
Ben ayak takımı
Siz üstün sınıf...
Çocukluğum öldürüldü
Şehirler Özlem büyütür taşa -toprağa
Suçum ne
Bu şehirler özlem büyütür taşa -toprağa
Şehir hapishane bana
Şehir ve Köy
Şehir caddelerinde
Annemin karanfili soldu
Şehir günahların kış gibi
Yetişmedi çocukluk elbiselerim
Sen bir annesin ey toprak
Ayaklarını öpsün alnım
Sen bir annesin toprak
Kelebekler çiçeklerin kulağına ne fısıldar
Uç uçurtmam uç Özgürce
Uç uçurtmam uç özgürce uç diyor çocuk
Baharı beklediğini anlatıyor sesi sessizce...
Kışa esir olmasın sesi bile çocukların...
Bil çocuk ayrılık zor
Sen gidince köyden boşalıyor köy
Bil çocuk ayrılık zor
Ayrılık bizden uzak olsun




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!