Yedi İklim dergisinde yayınlandı
Yıkım
Rüzğar kavmine geldiğinde
Rahle yoktu çocukların önünde
Yunusun yıldızları
Eli yüzü kirli çocuğum
Pınarların nerde Yunus
Çöl asırdayım Yunus
Elim gül değil
Yunus Emrem bu gönle çerağsın
Gönlümde ışık
Yunus Emrem gönle çerağsın
Yunus Emre gökte yıldız
Yol belli oldu
Kurban olayım ona
Elli yaşımda
Kavuştum güneşime
Bir kul tanıdım
Yalnızdım Ağaç gibi
Yalnızlığı tanıdım küçük yaşta
Kimsesizliği
Öksüzlüğü
Tek Allah dost
Yan Gönlüm Yanmada Güzellik sana
Aşk okulundasın gönlüm
Gururluyum seninle
Sen yandın
Üzüm gözlüm kuşlar umut olun kurtulsun doğa
Kurtulsun canım
Kurtulsun köyüm
Üzüm gözlümsün mavilik kurtulsun deniz
Üzüm gözlümsün aşk kurtulsun hayat
Üzüm gözlüm duadaki eller...Ülkem için
Vatan bir gemi
Bu gemi için ne yaptık
Su alırken gemi
Yüreğini yama yapar mısın…
Destursuz Girme Köyüme
Bir gün gezerken ormanda bir gül çocuk
Ansızın karşılaştı bir kara kartalla
Kötü ve gururlu kartal dedi ki:
Senin köyün varsa benim de köyüm var
Dünya ne güzelsin
Çok güzelsin dünya
Hem çok tatlısın
Nenem şöyle derdi:


Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!