Sana insan diyemem, insanlığım üzülür.
Gökte melek kahreder nasıl derim tamsın sen.
Seytanı mahlukatsın,dudaklarım büzülür.
Eksik yaratılmışsın,olmamışsın hamsın sen.
Nefes alırsın güya,yaşama belirtisi.
İnsanlıktan çıkmışsın bu acep neyin nesi.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta