Haller Şiiri - Kasım Kobakçı

Emre girdiğimden beri bitmez, kurtulamadım büyük sorundan,
Titrer bedenim eski çark gibi, ne zaman af dilesem kurumdan,
Boş bir talimat dinledim şeften, amir memnunmuş böyle durumdan,
Var mı çıkış yolu diye sordum, bölge başkanı kaçtı yorumdan.
Ya bu düğüm hiç çözülmez ise, çözüm uzmanıymış ifadesi,
Üç gün koridorda bekle dedi, emre uymakmış tek bahanesi,
Nasıl bitecek şimdi bu çile, yok mu bu derdin elle çaresi?
*
Boynumu büktüğüm günden beri, yeni bir sorun yazar fermanda,
Bozuk bir motor gibi vurdukça, emir bekliyorum dar meydanda,
Solgun bir sunum izledim camdan, vekil gövde gösterir divanda,
Derdime derman olur mu diye, ağır sıkıntım kaldı zindanda.
Ya bu karanlık hiç dağılmazsa, yetkili uzman ne gün gelecek,
Beş hafta sonra geçer dediler, boşlukta durursam dert sönecek,
Nasıl yürüyecek şimdi işler, bu ağır sorun nasıl bitecek?
*
Koşulsuz boyun eğdiğim günden, çoğaldı sorunlar el emrinde,
Paslı bir kilit gibi sıktıkça, kendimi ararım kul devrinde,
Soğuk bir kaydı seyrettim sessiz, kumandan konuşur öz seyrinde,
Ufak bir ümit kaldı mı diye, derdimi söyledim taş şehrinde.
Ya bu kör düzen böyle sürerse, idare haklıymış tek kararı,
Bir müddet köşede suskun bekle, emre uymanın yokmuş zararı,
Nasıl çözülecek şimdi bunlar, yok mu bir insanın el yararı?
*
Hükme bağlandığım andan beri, hiç eksilmez sorun baş odaktan,
Kırık bir yazıcı gibi ötsem, nefes alamadım sert yasaktan,
Boş bir duyuruyu dinledim dün, başkan emri verir çok uzaktan,
Çıkar mı bir umut diye sordum, müdür kurtarmadı bu tuzaktan.
Ya hep böyle tutsak kalır isem, uzmanlık unutur tüm özümü,
İki gün boşlukta bekle dedi, emre bağladılar kör gözümü,
Nasıl düzelecek şimdi haller, yok mu bu sorunun el çözümü?