Halil Yılmaz 4 Şiirleri - Şair Halil Yıl ...

Halk çaresiz, liderler şaşkın, ülke çökmüş,
Yazarlar, çizerler ümitsiz, acze düşmüş.
Çaresiz yığınlar, sağa-sola savrulmuş.
Milleti yeniden toparladın, Erdoğan.

İşsizlik, enflasyon zirve yaptı, umut yok.

Misafir gelir hoş gelir,
Kısmetiyle dolu gelir,
Birini yer dokuz kalır,
Haneye servet bırakır.

Hoş geldin! Sevgili, Beyza torun
Bugün misk kokusu yaydın torun
İlk öpücüğü ben kondurdum
Kulağına ezan ben okudum

Yüzünden gülücük hiç solmasın

Acı, kıyam, vahşet, kan, göz yaşı,
Vahşi sırtlanlar kesti Müslüman başı.
Bütün insanlık isyan ve ayakta,
Şeyhler, Sultanlar, Müslümanlar uyumakta.

Dinmediyse anaların göz yaşı,

Ömür dediğin nedir ki ?
Bir gün ya da bir gecelik
Dinlenecek kadar gölgelik
Bu kadar sevmek delilik

Özgürlüğe koştular Civan* ve Olçok'lar
Karanlığa saklında bu gece korkaklar
Daha gençliğine doymamıştı yavrular
Vatan hainlerine karşı vuruştular

Kimi köprü başını, kimi nöbet tuttu

Uzaktan çipler göründü, branda örtüsü,
Kulakları çınlattı, motor gürültüsü.

Köy meydanına giren araç istop etti.
Komutan tedbirli, ere nöbet emretti.

Sonbahar mevsim sonu,
Sararır yaprak.
Rüzgâr çok sert esiyor,
Dökülür yaprak.
Düşenin akıbeti,

Son kez geldin musalla taşına
Sevenler toplandı bak başına!
Durup el bağlayalar karşına
Her faninin gelecek başına

Tabuttaki son yolcu değilsin

Ne konağımız dikili
Ne bahçe de nar dikili
İki oda bir sahanlık
Çekilmedi biz de darlık
Töreyi biz böyle gördük