Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Hüzünlü olduğum sensiz kaldığım akşamlar
Her an senin özlemini duyarım ruhumda
Seni bulurum dinlediğim aşk şarkıları içinde
Seni hep hayalin, her gece senle ilgili rüyalar...

Bir daha severmişim bilemiyorum bir daha seni

Hava ağlıyor gönlümde eski yerinde sayıyor
Dışarıda hava tipili ve karda güzel yağıyor
Kalbim sevdim diyor ama hep inan aldanıyor
Gönül yarasını bunu bil ki eski dostlar sarıyor

Karlar eski karlar değil çok isteksiz yağıyor

Sor! cananım bir kere bana nasılsın diye
Ben dört mevsimde şakır,bülbül olurum,
Solmaya yüz tutmuş çiçeklerim canlanır,
Bir tek can sözünle inan, mutlu olurum...

Baktıkça senin gözlerine dermanım kalmaz!

Her yıl senin yıldönümünü andıkça,
Kahraman Mehmetleri düşündükçe,
Yaptığınız işlerin farkına vardıkça,
Gözümde büyüyorsun Çanakkale,

Destanlaşan bir zaferi kutladıkça,

Halime bakıp sefil olduğumu sanma,
Adalet diyince can,elim,dilim dolanır.
Susan insan değilim,dilbazım amma,
Hak adalet diyince elim, dilim dolanır.

Biricik servetim doğruluktur amma,

Bugün son yolculuğuna uğurlarken
Düşündüm gün görmüş güngörmüşmüydün
Ömer güngörmüşmüydün Ömer sen
Geçmiş hatıralar canlandı birden
Göz yaşlarımız yere dökülürken
Niçin gidişin oldu bu kadar erken

Ben seni sevmiştim deliler gibi
Aslıya aşık olan Kerem’ler gibi
Dağları delen Ferhat’lar gibi
Öldürdün yar,sen, aşkımı beni

Akmayan çeşmenin tası olmuştum

Karacaoğlan anlattı aşkını kızgın esen yellere
Koroğlu aşkının destanını yazdı çamlıbellere
Çok aşıklar aşkının derdini de doktu türkülere
Bülbül anlattı aşkınını gece gündüz güllere

Mecnun Leyla’nın aşkından attı kendini çöllere

Bir küçük çocukken gördüm resmini
Yan yana dizilmişti şirin çocuklar
Yıllar geçti ardı ardına
Birde baktım ki güzel bir genç kız

Gözleri bakardı devamlı engine

Toprak l susuz kalır çölleşirse
kalplerde sevgisiz kalıp kararırsa
Bir çiçekte tomurcukta kurursa
ömürde mutsuzlukla biter öylece
gönlüm hasret toprak gibi suya
sevgi ile bakmazsan solar çiçekler,ağaçlar