Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Kâfirleri dost etmeyin diyor ulu yüce olan yaratan
Dinler arası diyalog diyerek olmuşsunuz şarlatan
Hangi ayette diyor dost olun kâfirle büyük yaratan
Büyük günah işler Allah’a şirk koşup ona iftira atan

Benim canım sana kurbanda Muhammed’im
Gül kokulu benim canımda Muhammed’im
Aşkın beni yakarda yoldaşım Muhammed’im
İki gözümün nuru olanda can Muhammed’im

Yaşama kaynağımsın benim Muhammed’im

Ben gönül dergâhında pişiyorum
Can yaz ortasında ben üşüyorum
Haktan ayrılıp gidene şaşıyorum
Dergâhıma gel sohbet edek hele

Hak yolunda pervana olmuşuz

Yanmalı bu gönül hak için yanmalı
Allah yolunda kul nefsini öldürmeli

Halil ÇOLAK 08.12.2011
ANKARA

Sensizlik içinde çeşitli hayatta olsa
Geceler gökyüzünde yıldızsız kalsa
Dışarısı karda tipide boranda olsa
Adını andınmı da kışlar oluyor bahar
Halil Çolak 10.6.2005

Feryât-ı figan ediyordum ıskât ettiler beni
İshân-ı ayın etti o vefasız zalim gülizar beni
İsa re oldum İshân etti acımasız berivan beni
Acı verdi,elem verdi,,keder verdi,bergüzar bana

Methi sana ettiler,ey gonca güzel seni

Şehit kanlarıyla sulanmış benim toprağım
dört mevsimi birden yaşatır benim vatanım
bayrağımın rengini de boyamıştır al kanım
her şey çok önemlidir canım benim vatanım

yaylasında,ovasında,vardır binbir bereket

Yürekleri karlar gibi tertemiz
Güneşin ilk ışığı vurduğu yer
Çiğdemlerin çeşit çeşit açtığı
Güzelliklerin olduğu yer merhaba

Kar yağarken türkülerin yakıldığı

Kaç kere yaşadım bilmem ben bu coşkulu anı
Dostluklar edinip sevdimse sonunda ayrılık vardı
Hep içime akıttım dostlar sevinçten göz yaşlarımı
O akan yaşlar ki kuruttu açıma dan göz pınarlarımı
Ne zaman sevdimse yalnızlık vardı,ayrılık vardı

Zalim gurbet acıtır içini
Kesilir nefesin tükenir gücün
Başında her sıkıntı hüzün
Nereye baksan her yer sana gurbet