Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Şah damarımdan yakınsın gül şenimsin sen benim
Diken ben Gülşen sensin sadece aşığınım ben senin
Rahmet sen,sadece susuz kalmış sulanacak çöl benim
Günahkar gece benim affedecek güç senin,nur senin

Halil ÇOLAK 28.09.2008

Olmaz,Olmaz de her şey olur
Kaybolur gidersin bil aniden
Gaflet içinde olur isen sen
Her şey sana da zindan olur

Her şey vatan bu millet için

Gönül çeşmem çağlayıp ta akmıyor
Deli gönlüm sevmeye de doymuyor
Gönül bahçem çiçeksizde olmuyor
İyi baktın mı mı sevgi çiçekleri solmaz.

Halil ÇOLAK 5.01.2007 Ankara.

Sus insanlık sus
Bu vahşetin sırası sana da gelecek
Sana da aynı zulmü yapacak
Diller sağır olmuş
Vicdanlar kararmış
Vahşetin karşısında

Silmedin benim sen gözyaşımı
Düşmüyor yanan kalbin ateşi
Kader güldürmedi hiç yüzümü
Teselli etmedi yaslıda gönlümde

Bulmak için nasır tuttu ellerim

Gönül öyle boşa gezme
Gel gidelim hakka doğru
Sakın sen kem söz söyleme
Sözün olsun hakka doğru

Kimi yol var eğri buyru

Aşk dediğin duygu insana acı çektirir
İlahi aşk insanı Mevla’sına erdirir
Sitemler insanı candan bezdirir
Söz yarasıyla vurur sevdiğin seni

Bu işin ne bağı vardır nede bostanı

Bu diyarın sensin yarım şehrinazı.
Sensiz geçti mutsuz ömrün birazı.
Aradım durdum da seni her zaman.
Yaşayamadım senle gönlümce yazı.
Kaderdir beklediğimiz oyunu bozan.
Dağda olduğu gibi başımda duman.

Hangi dağın maralısın burada gezersin
Ok gibi kirpiklerle sinemi,de delersin
Aslı’mısın kerem gibi yiğitleri üzersin
Söyle nerden gelip nereye gidersin

Halil ÇOLAK 18.09.08 ANKARA

Bilmiyoruz nerdeyiz, ne haldeyiz, biz kimiz
Türk kimliğim, törem benim nerde kalmış.
Tebessümü yüzüme çok görüyor matemim
Bakıyorum vatan severlik ise sözde kalmış.

Gerçeklerin inkar edildiği yalana inanıldığı