Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Nurlar saçarsın.
Aşk ile muhabbet olursa birden
Sır içinde sırlar açarsın
Gönül ehli ile gidersen yoldan
Karanlıkları boğup nurlar saçarsın

Kaybolan hayatımı aradım burada
Kime sordum ise bilenler olmadı,
Yaz bahar ayında kış boran olunca,
Gelmeyi denedim, güçüm olmadı

Gurbeti artık herkesten çok tanıyorum,

kendi öz vatanımızda,sürgün ve yetim
bu vatanda zordur yaşamlar kardeşim
fitne kazanda seni kaynatırlar milletim
ne vicdanları var nede sağlam inancı
yokturda mayasında sağlam olan harcı
halimiz zordur milletim öksüz vatanım

Okunmamış bir sır kitabi idim ki hep öyle kaldım
Acılarımı söylemedim dostum hep İçime sağdım
Gözyaşları mı da görmediniz hep gizli gizli sildim
Aşkım esir etti beni bir türlü ayrılığı başaramadım

Halil ÇOLAK 27.04.2010

Çanakkale’yi görmeyeceksen,
Ezine yi sen gezmeyeceksen,
Şehitleri ziyaret etmeyeceksen,
Oğuz han Sende çek git yanımdan,

Namazgahta kıbleye varmayacaksan,

Sen ayrılalı sanki yıllarca oldu
Bahçemde açılan gülerde soldu
Bunun sebebi de gurbette oldu
Ne sen beni unuttun nede ben seni

Senden ayrılalı saçlar aklarla doldu

Her şey güzeldi vatanda, atiye de bakınça
birlik vardı dirlik vardı ayrılık olmadan önce
Mutluluğumuzu görebilirdiniz bütün milletçe
Girdi ayrılık içimize kinler doldu yüreğimize

Her şey bir anda bitti değerlerimiz, yazık

Geceler neden acımasız oldu bu kadar bana
Kimseler sormuyor dost neler oldu sana
Ben hep sığındım sevdiğim beni yaratana
Huzur ver rabbim huzur ver bu cana

Yalvarıyorum rabbim kabul et reddetme beni

Halıların deseninde,
Kilimlerin nakışında,
Bul kendini halayında,
Olursun sen Anadolu,

Heybelerin azığında,

dünya işlerinden yoruldu bu beden,
haksızlıklara karşı hep isyan eden.
gülleri dallarından kesip koparan,
güllerin hesabını sormaya geldim.

gönülden insana selamı verecek,