Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Ben Sevdimse; seni seviyorum dediğin yürekle sevdim
Sen açtın sevgi ufkunu karşımda sonsuz engin ve derin
Yürüdüm sana geldim hem de delicesine seni ben sevdim
Hem gönül bahçem sevginle dolu sevgim sana bil riyasız

Boynu bükük bir vatan bıraktın da gittin
Sensiz olmuyor yetim kaldı da bu vatan
Tütüm dağlar da üstümüze çoktu Atam
Şehit kanı ile sulanmış toprak oldu talan

Çocukları küçük anaları yürekten yaralı

Gözüm seni görmek ister ruhum zikretmek ister
Bu canımı yoluna koydum uğrunda ölmek ister

Can yolunda yanmak ister kim nerde yanarsa yansın
Bu can sana varmak ister kim nereye varırsa varsın

Leyla Leyla diye Kerem gibi yanıp dönmedikçe,
Yanamazsın Leyla’yı gönülden sen sevmedikçe,
Vuslata eremezsin kalp gözüyle onu görmedikçe
Manaya değil sen ruhsuz maddeye değer verdikçe.
Sen kurtuluşa eremezsin benim diyen ey gafil gönül

Seninle kaderimi birleştiğimden beri
Senin için güzel hülyalara daldım
O sevgi artacaktı kaplayacaktı dünyanı
Öyle olmadı hezimete uğrayıp kaldım

Sen koşup gelecektin bana engel tanımadan

Uyan milletim uyan,
Gaflet sana yakışmaz,
Sen geçmişine güven,
Kölelik sana yakışmaz,

Herkes sana emir veriyor,

Hayatın kıyısında sen bir tanem
kıyıya vurmuş bir balık gibisin
Yanlış sularda gezdin dolaştın
Sen bulanık sulara layık birisin

Boş yere bel bağladım talihime

İnsan olanın kalbinde,hak sevda yatar
Her yol ki düşünsen hep Allah'a gider
Müslümanın son nefesi tehvitle biter
Benim gönlüm Allah'ın kendine aşık

Zaman ki bir su misalidir içip geçilir

Seven gül bahçesini görmez mi?
Kırmızı gülü koparıp ta vermez mi?
Dost dediğin hal hatırın sormaz mı?
Toprak suya hasret ben kimim……

Akan Göz yaşlarım neden dinmez ki

Sabrettim her türlü çileye cefaya ben,
Sevdayı verdiği için minnet duyuyorum yaratana,ben
Şükrediyorum Rabbime verdiği nimetlere mutluluğa,ben

Halil ÇOLAK
Ankara, 1 Mayıs 2006