Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Doğmuyor güneş neden doğmuyor?
Niçin karanlığı yok eden şafak atmıyor?
Yükselen bu feryatları kimse duymuyor,
Kafeslere tıkılmış aslanlar yatıyor,
Başı boş memlekette köpekler cirit atıyor.

Aylar geçti yıllar geçti kıramadın zincirleri
Dünyadan göçer gidersem haberin olmaz.
Gönlüme laf geçiremedim seni ben seveli
Ben senin için acı çekerim haberin olmaz.

Hep gönlümü zalim yarım sen yakıp yıkarsın

Aldana aldana geçti bu milletimizin ömrü
Milletimiz bugünden ümitsiz yarından ümitsiz
Alçak düşmanımız çok bulamadık bizler huzuru
Millet olarak hayata küskün devrana küskünüz

Seni sevmiştim kıymet bilmedin
Hakkın verdiği nimete bir gün şükretmedin
Bütün aşkımı sevgimi verdim kabul etmedin
Her olmaz şeyde mutsuzluk için sebep aradın durdun

Mutlu olalım diye senle geldik uzak diyara

Bulamazsın bir gün sevgilim o eski beni,
O eski ben geçmişte kalınca anlayacaksın,
Hayata bir gün sen isyan bayrağını çekeceksin,
Kaybettiğin o büyük mutluluğa ah edeceksin,

Pişmanlıkların işe yaramadığını anlayacaksın,

Kıbrıs mı?
Ver kurtul
Güney doğumu?
Ver kurtul
Vatanın ne önemi var
Bol kurtul

Ne kapılar açıldı,ne haberlerimiz geldi
Gemiyle gidip gelmeyenlerin ötesinde
Kalplerinde inanç dillerinde tekbirleri
Yer aldı hak yolunda gidenlerin içinde

Geldik dünyaya bir sınava girmek için

Durmadan çalışır boşa yorulur
Tefeci malını bedava alır
Yaz olunca teri yere dökülür
Kimse derdine eğilmez köylüm.

Baharla beraber tutar yayla yolunu

Vefasız yıllara sordum neden bizi seçtiniz
Her zaman acılarımla beni ezip geçtiniz
Hayatımda beni bir kerecik güldürmediniz
Hayatımın son yıllarında vurmadan geçin

Hasret kala kala ciğerlerim yandı kavruldu

Ham idim piştim sevda ile ben,
Yandırdı yüreğimi kora döndürdü.
Zararda iken gönlümle can ben
Birden bire beni kara döndürdü.

Öyle bir sevda ki yüreğim yandı,