Bir güneş vardı baş ucum da duran
Bir de yağmurlar vardı
Her damlası
Uzaktakini hatırlatan
Gittiler
Birden ansızın
Yağmurda ıslanmak
Geçip giden bulutlara
Senden söz etme fırsatı idi benim için
Çünkü!
Yalnız onlar gide biliyordu
Senin yurduna
Sanki tüm umutlarım
Şu dağın arkasında da
Tüm her şey bir düğüm olmuş
Bir yerden çözülmeyi bekler gibi
Duruyor
Çocuk olsak ya
Hiç bir şeyi dert etmeden
Yalnızca gülümseyerek
Başlasak her güne
Şu hastalıklar
Çoğu şeyin farkına
Herkes den önce vardım
Yalnız başıma geleceklere
Buna rağmen bir çözüm bulamadım
Çünkü yaşamı programlı
Hep aynı şeyleri yaparak farklı sonuçlar bekliyoruz
Sonra durup bir şeylerin değişmediğini görünce söyletip duruyoruz
Değişim bildik tek düze reflekslerle olsaydı eğer
Onun adı değişim değil
Olsa olsa dengesizlik olurdu.
Bırak şu için deki öfkeyi gecenin en karanlık koynuna
Dön gel sen
Bak gökyüzüne gökyüzünün sessizliğine
Uzattım sana ellerimi hadi tut sen
Gözlerin nereye bakıyor
Her şeyin güzel
Olacağına dair
Söylentiler var
Kara bulutların ardın dan
Masmavi bir gökyüzü
Bizi karşılayacakmış
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!