sanırım yaşamaktan çok ölümü düşünüyorum
insanlarla iletişim kurmak onlara derdini anlatmak
o kadar zor ve anlaşılmaz ki
bazen neden yaşıyorum ki
sorusuna cevap bulamadığım
günlere denk geliyorum
Yalnızca bir kez yaşama şansımız vardı
Biz ömrümüzün büyük bir bölümünü
Karşılıksız bir aşka adadık
Kalan kısmını da toparlamaya çalıştık
Yaşamak istiyorum ya öyle
Kırıntılara,sınırlara takılı kalmadan
Gözyaşı yalnızca seviçten olsun istiyorum
Ne hastalıklar olsun ne de ölümler
Anlaşılmak istiyorum
öyle zor bir yolun sonun da
Hiç bir şiir yazılmasına sebeb olan kişi tarafından anlaşılmaz
Yazılanları beğense de
Şiiri yazanın onu nasıl
Sevdiğini kavrayamaz
Şimdi boğazımı düğümleyen sözcükleri bir kenara bırakıp aça bilsem ellerimi gökyüzüne
Gecenin tüm karanlığına inat güneşi bula bilsem yüzün de
Sanki sonbahar mevsiminde bedenim dökülüyor yüzümden gülümsemelerim
Nereye adım atsa ayaklarım kime çevirse yüzüm yüzünü hep aynı yağmurları
Çağırıyor pencere kenarına umutsuzca gözlerim
Güneş her şeye rağmen
Bize her seferinde aydınlığı getiriyorsa ve
Tüm onca dökülen göz yaşına rağmen
Bir yerlerde birileri gülmekten vazgeçmiyorsa
Daha yaşayacak çok şey olduğunu fısılda kulaklarına
Be hey akılsız!
her şey kaotik bir ortam da
Kendisine yön bulur
Kontrol delisi değildir
Bazı şeyler kaçınılmaz dır
O kadar çok şeyle
Aynı anda savaş içindeyim ki
Bazen her şeyi bırakıp
Buraya kadar demek istiyorum
O kadar imkansızlıklardan söz eden
Gitmek geliyor içimden
Hiç görmediğim
Adını dilini bilmediğim yerlere
Bir fotoğraf makinam olsa yalnızca yanımda
Bir de not defterim
Yazsam çizsem diyorum
O kadar çok bekledim ki seni
Sorsan Yıldızlara belkide anlatırlar beni
Anladım sana ulaşması zor be sevgili
Hiç değilse yalnız bırakma beni
24 nisan 2016
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!