Sanki hiç geçmeyecek
kötü bir hal içindeyim
Anlatması o kadar zor ki
Sözlerim bir yılgınlık için de
Yenilmiş bir ordu gibi
Ne baharı düşüne biliyorum
Pek kendimi iyi hissetmiyor olmalıyım ki
Fark edemedim seni üzgünüm rüzgâr
Bir şeyler alıp başını ben den gitmiş olmalı ki
Bugün sizi görmeye gelemedim kırılmayın bana yıldızlar
Çiçekler eğmeden boynunu
Güze çalmadan melodilerin tonu
Değmeden yüreğime
Bin yıllık bir öykünün
Karanlık tortusu
Al şu canımı al da kurtul
Tüm herşeyi bir düzene sokmak
Ve hep mutlu olacağına inanmak
Masaldan ibaret bir ütopya sadece
Ama tüm.kötü olasılıkları minimuma indirmek yalnız senin iradende
Hadi bırak ta gel ön yargılarını
Kurgulayalım en baştan bu aşkı senle
Geçmeden son göçmen kuşlar
Başlamadan karanlık çağlar
Koşalım bulutların arkasın dan
Alıp rüzgârı sırtımıza senle
sen uzatırsan elini tutar ellerim elini
bir adım mesafesinde sevgi
yakarsan şimdi ateşi
sönmez hiç
gözlerimin alevi
-Solcu musun dedi
hayır sosyalistim dedim
-Ben de solcuyum dedi
Aynı şey değil dedim
-Olur mu öyle şey dedi
Nerelisin dedi
Bana taze çiçekler getir
Her çeşit renkten olsun
Rüzgarlar esince pencere kenarında durursun
Tüm kötü düşünceler sarınca beni
Onların hayatı anımsatan kokusu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!