Halîfem Şiiri - Selami Ataşlar

Ademden başladılar
Kıskanmaya
Aşkını kıskandılar
İmanını kıskandılar
Çekemediler
sâfiyâne iyiliği

Hased ettiler de
Dünya hepiyle
Kendilerine kalır
Sandılar
Geçti bin yıllar
Ama aldandılar

Ademin oğulları
Aşkın ateşlerde
Hep harlandılar
Sabrın çekicinde
Hep sınandılar

Kimi zaman
Dağları deldiler
Kimi zaman
Denizi yardılar
İlle de hû dedikçe
Hep kazandılar

Şeytana pabuç
bırakmadılar
Münafıkla mâbette
Saf tutmadılar
Gönül saflaştıkça
Şerri attılar
Hayra yelken açtılar.

Yolda yedi gençle
Selamlaştılar
Gençler bir sultandan
Bahsediyorlardı
Butekiler işittiğini
Mehlika sandılar

Bazen aldandılar
Bazen kandılar
Ama her tulûdan
Her gurûba hep
Hanif vakarıyla
Kanatlandılar.