Hala Şiiri - Mustafa Alp

ötesin sen,
elimin uzandığı yerden değil,
aklımın sustuğu yerden ötesin.
bir duaya amin der gibi sevdim seni,
ne istediğimi rabbim bildi,
ne bulduğumu ben.

bir gün düştüm,
öyle bildiğin düşmek değildi bu,
dizim kanamadı mesela,
kimse kaldırmadı yerden.
bir tebessüm ettin uzaktan,
ben gamzene tutundum,
uçurum utandı halimden.

dediler ki,
sevda dediğin geçer be adam.
geçmedi.
takvim geçti,
mevsim geçti,
kapımdan insanlar geçti,
sen geçmedin.
meğer bazı gidenler insanın içinden gitmezmiş.

bir kadeh koydum önüme,
unutmak için değil,
hatırlamanın da bir adabı olsun diye.
meyhaneci sordu.
hangi kadın için böyle dertli dertli içersin?
gülümsedim,
bir kadın için değil be usta,
bir ömür yarım kalmış.
ben onun kalanını içiyorum.

gece masaya oturdu sonra,
karşıma sen diye boş bir sandalye bıraktı.
ben sustum,
sandalye sustu,
kadeh sustu.
ulan insan,
bu kadar sessizliğin içinde bir tek yüreğini susturamıyor.

aklım çoktan kovdu seni,
haklıydı da namussuz.
hesabını yaptı,
zararını gördü,
kapıyı gösterdi.
ama yürek dediğin hesap bilmeyen bir sarhoş,
kim giderse gitsin,
sevdiğine sandalye saklıyor.

çok kızdım kendime.
bir gamzeye ömür bağlanır mı? dedim.
bağlanırmış.
kimi boynuna altın takar,
kimi evine perde,
kimi de ömrünün boynuna bir çift göz asar,
sonra adına kader der.

şimdi sorsalar,
bekliyor musun? hayır derim.
çünkü beklemek,
gelecek olana yakışır.
ben senin gelmeyeceğini de sevdim,
işte benim kabahatim burada,
umudum senden vazgeçti,
yüreğim vazgeçmedi.

ne sana beddua ettim,
ne kendime af diledim.
sevmişim işte,
hangi mahkeme yargılar bunu?
hakim akıl olsa suçluyum,
hakim yürek olsa beraat.
ben ikisinin arasında müebbet yemiş bir adamım.

ve hala.
bir yerde biri dua etse içimden amin diyorum.
belki adı sen değilsin artık duanın,
belki yüzün bile eskisi kadar berrak değil.
ama insan bazen birini değil,
onda bıraktığı kendini özlüyor.

ötesin sen,
artık kavuşmanın da ötesinde.
ne yol getirir seni,
ne zaman götürür benden.
ben senden vazgeçeli çok oldu belki,
ama sevda başka şey be güzelim,
insan bazen gider,
kalbi oturur olduğu yerde.

sorarlarsa bir gün,
bitti mi?” diye,
güler geçerim.
çünkü bazı aşklar bitmez.
yalnızca konuşmayı bırakır.

ben sustum.

seviyorum hala...

✍️