Hal-i Pür Melalimiz Şiiri - Andelip Mehmet

Çöllere düşerek, olurken Mecnun,
Hedefe varmadan değişir kanun,
Zulmetin içinde, yanarken canın,
...Kimi olmaz dedi, yaktı başını,
...Kimi olur dedi, sıktı dişini.

Serapla bezeli, çöl gibi hayat,
Ne bir sabır kaldı, ne de bir sebat,
Açarken gönüller, her yana kanat…
...Kimi evlat dedi, çattı kaşını,
...Kimi avrat dedi, buldu eşini.

Dünya bir sahnedir, oyun çok derin,
Bir feryat yükselir, kalmaz hiç ferin
Nefsine aldanan, zayıf kalplerin,
...Kimi nefis dedi, gördü yaşını,
...Kimi iblis dedi, aldı işini.

Bir yol var ki çıkmaz çamura batar,
Bir hal var ki arşta semada yatar.
Biri zift satarken, biri nur satar,
...Kimi şeytan dedi, attı taşını,
...Kimi rahman dedi, bildi beşini.

Güneş gibi doğan, bir kutlu Rehber,
Sonsuzluğa giden, tek emin sefer.
O’nsuz yol yalandır, çamurdan eser…
...Kimi yolcu dedi, koydu aşını,
...Kimi hancı dedi, verdi peşini.

Yürürsek ardından rahmet kokan gül,
Ne gam olur bizde, ne de bir gönül.
Söz O’nunla başlar, hep O’nundur dil,
...Kimi hayran dedi, saçtı faşını,
...Kimi derman dedi, çekti fişini.

...andelip...
Andeliplehece.blogspot.com