Hal Şiiri - Kasım Kobakçı

Ufukta karardı orman,
Geçmek bilmiyor hiç zaman,
Çöktü içime sis duman,
Hal bilinmez aman aman.
*
Sobada yanar meşeler,
Siyahla dolu köşeler,
Kırıldı bütün şişeler,
Kayboldu o şen neşeler.
*
Camlardan baksan ilkbahar,
Kapıda bekliyor o kar,
Geceyi sardı sönmez har,
Yüreğimi kor gibi sar.
*
Duvarlar sesimi duymaz,
Yürek bu düzene uymaz,
Bu acıyı kimse saymaz,
Akıl umuttan hiç caymaz.