Hakikatın Tokadı Şiiri - Sadık Kocabaş

HAKİKATİN TOKADI
Gönül aynasına baktım bir zaman
Silindi suretim, bitti o güman
Yedi iklim, dört yan, on sekiz bin can
Ne sen varsın ne ben, bir tek Yaradan!

Ateşte yanan O, külde tüten O
Gülün yaprağında bülbül öten O
Toprakta can bulup sırra yeten O
Ne sen varsın ne ben, bir tek Yaradan!

Kün deyip dünyayı yoktan var eden
Mürşidi, mümini dâra yâr eden
Yokluğu varlığa duvar kâr eden
Ne sen varsın ne ben, bir tek Yaradan!

Nefsini bilmeyen, yolu ne bilsin?
Kibiri silmeyen, kulu ne bilsin?
Erenler katında dili ne bilsin?
Ne sen varsın ne ben, bir tek Yaradan!

Dünya dediğin bir kuru gürültü
Suretin altında derin bir örtü
Hak'tan gayrı her şey koca bir dürtü
Ne sen varsın ne ben, bir tek Yaradan!

Ezelden ebede kurmuşuz yolu
Aşkın şerbetiyle doluyuz dolu
Kalemsiz Şair 'im Hakk'ın bir kulu
Ne sen varsın ne ben, bir tek Yaradan!