Hakikatin Aynası Şiiri - Abdulhalim Yeşi ...

HAKİKATİN AYNASI
Aşkın nârı düştü öze, yandı gönül her nefes,
Beşeri sevdada buldum, ruhuma dar bu kafes.
Değersiz bir taşa bile, mana yükleyen benim,
Ulaşılmaz bir makamda, zihnimdeki tek yerim.
Latif bir gülüşte gördüm, Yaradan’ın izini,
Halimce sevdim seni, sakladım her gizini.
Aslolan muhabbettir, zaman mekandan azat,
Lisanım susar ama, kalbimde bin bir feryat.
İçimde taşıyamam, taşar bu umman benden,
Manevi bir huzurdur, ruhu kurtaran tenden.
Yorulur elbet beden, bu yükü taşımaktan,
Eşsiz bir güzelliktir, süzülen o bakıştan.
Şu yalan dünyada sen, benim gizli sırrımsın,
İlahi bir vuslatın, dünyadaki yanısın.
Layık mıdır bu gönül, bu kutsal emanete?
Yalnız senin sevginle, erdim bu hakikate.
Umduğum vuslat değil, sadece senin varlığın,
Ruhumda şifa bulur, o narin nazarlığın.
Toprak olana kadar, bu sevda bende baki;
Abdulhalim Yeşilyurt, aşk yolunda bir saki