Rüzgârın esmesiyle yapraklar ses çıkartırlar
Bir huzura yöneliş belkide hakikate götürüştür
Kim bilir düşünceyle bir çınar ağacına tırmanış
Belkide düşünceyi zorlayan karanlıkta sesleniştir
Issız çöl ortasında rüzgâr dalgaları esintiyle sürükler
O kum taneleri gözbebeğine değdikçe canı fark eder




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta