Hakikat Yolcusu
Dünya denen köhne hanın, kapısından girdik naçar,
Ecel gelir vakt-i zaman, ruh bedenden elbet uçar.
Gaflet uykusundan uyan, ömür dediğin bir rüzgâr,
"Küllü nefsin zaikatül mevt", her can ölümü tadar.
İnsanoğlu haya bilmez, kalbi nifak yolu olmuş,
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta