Bir mirastır artık bu şehir bana
Alışıyorum günbegün, yavaş yavaş.
Kaldırımların her taşı gönülden arkadaş.
Ne sorgu, ne de suâl söker bana derinden
Sormak bile gelmiyor içimden.
Gecikmiş bir itiraf belki benim ki...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta