Hakikat Şiiri - Burak Kırdemir

İnsan, dünyayı değiştirmek için çıkar yola;
Sonunda anlar ki değiştirmesi gereken kendi yüreğidir.
Yüreği mamur olanın harabesi bile cennet kokar;
Yüreği viran olanın sarayı da zindan olur.

Su, denizi aramaz;
Çünkü onun yolu zaten denizedir.
Sen de hakikati uzaklarda arama.
Arayan sensin, aranan da.
Perde kalktığında anlarsın ki
Yolcu da sendin, yol da.

Tohum toprağın karanlığından korksaydı,
Hiçbir vakit başak olamazdı.
Sen de dertlerinden ürkme.
Nice karanlık, içinde sabahı saklar.
Nice gözyaşı, sana rahmeti bağışlar.

Bugün ömründen
Yaşamın kökünü besleyecek tek bir damla sızıyorsa,
Onu eksik görme.
Bir damla, çölün gönlünde umman olur.
Bir tebessüm, dertli gönülde şifa olur.

Ey yolcu…
Yol uzun değildir; yük ağırdır.
Yükünü kibirle, öfkeyle doldurma.
Sevgiyle yürüyen, yükünü değil, nuru taşır.

Ve bil ki…
Aşk ile atılan hiçbir adım yarıda kalmaz,
Teslimiyetle sabreden hiçbir yürek darda kalmaz.
Sen kendini unutsan da, Yaradan seni unutmaz.
Gönlüne yüzünü dönen, hakikate geç de olsa varır.
Dünya senden geçer ama,
Sende olan güzellikler ebediyen baki kalır.