Hakan Özüçelenk Şiirleri - Şair Hakan Öz ...

Ne kadar kaldın bende hüzün.
Ilk duyguları yaşadığımız sanki dün.
Ve sana bakıpta karar verdiğim. gün.
Gözlerim aradığı güzeli buldu.

Biraz beklemek gerek o daha çocuk.

Her sokağın köşesinde arayış.
Artık sevmiyor acıya alış.
Şimdi aşkım sürüyor kış.
Nankör sevdiğim gitti.

Arayış gözlerinde bir umut.

ilk gördüğüm zaman, kaldım hayran.
Ruhuma, bir ruh daha aldım.
Birden sonsuz bir aşka daldım.
Sarı küçük kız, her şeyden habersizdin.

Sarışın kızın, güzelliğine kapıldığım an.

Zamanın girdabında, derinlerde bir şey var.
Her yolun sonunda, başka bir umut başlar.
Sevda çok uzaklarda kaldı sanki beklenen bahar.
Sana aşkımın gücü ne zaman dinliyor ne de kaderi.

Belki çoktan silinmiş belleğindeki sevdanın izi.

Ağustos sonu çıktın karşıma.
Sen olduğunda devam aşkıma.
Kaldım çaresiz kader acıma.
Arzu hep seni sevdim.

İçimde bir yıl tutamadım sevgim volkan.
Bir küçük gülümseme yeterdi hatta.
Belkide anlamlı bir bakış o da yeterdi.
Ama sen anlamsız baktın yüzüme.

Ne oldu o aşkının haline?

Seni düşünüyorum ,uykum kaçmış.
Kimbilir nerelerdesin? Hangi alemde?
Belki şimdi gün ışığı yakıyor.
Belki de geçmişi düşünüyorsun.

Belki İstanbul'u özlüyorsun yada ilk aşkını.

Yaşamın rengi aşk, bazan kayıp.
Sevenler çift iken , olursa tek.
Duygular sakin ama susmuş volkan.
Aşk için nakarat, zor deneyim.

Arzu artık çok uzaklarda, gizem.

Sen neredeysen ben oradayım.
Okul yolunda, evinin önünde...
Küçük kız artık kalbimi çaldın.
Başkasını bırakıp sana geldim.

Pişman değilim aşkı bana öğrettin.

Ne kadar inandım aşkına.
güzelliğin tek yetti ,bağlanana.
Eğer şahit olunsa o ana.
Yakışırdı aşkın şanına.

Uzun bir bekleyiş sonunda.