Hakan Özüçelenk Şiirleri - Şair Hakan Öz ...

Her yıl gidıyoruz eksile eķsile.
Bu gidişin sırası belli ki vesile.
Ölüm meleğı beklemeź nafile.
Artık iki kişi kaldık, dağıldı aile.

Hiç gelmez gibiydi kalmadı sülale.

Güzelim seni ben hep sevdim.
Aşk uğruna hayatımı sana verdim.
Seni sevmeyi kendime görev bildim.
Çünkü sen yaşamda bulduğum ışıksın.

Saçının rengi gözünün rengine hayranım.

Sana bağlıyım toprağın suyu gibi.
Sana alışığım çobanın kuzusu misali.
Sana aşığım tutamaz hiç bir bent bu seli.
Dolaşırım aşkının kurbanı olmuşum deli.

Vazgeçmez bu yürek aşkının derinliğinde.

İstanbul Fatih sokakları ıslak..
Silmiş anılarımı yağmur yağarak.
Artık hepsi belleğimde kalacak.
Belli ki bu aşk kaderden yasak.

İstanbul Halıcılar caddesi çatlak.

Yapraklar dökülüyor durmadan.
Şimdi Ekim rüzgar her yer.

Sen şimdi daha uzaksın.
Soğuk Ekim gecesinde.

İzmir fuarı bir başka alem.
Çocukluk dünyasına gizem.
Kaybolup kaçan balonda elem.
Bugün fuara gidiyorum hemen.

İzmir fuarı anımda küçük tren.

Seni hatırlarım,vapurda yakomozlarla.
Akşam ışıklarını,karışan yıldızlara.
Yüzümü okşayan,imbat rüzgarınla.
İzmir içimdesin,yaşadığım yersin.

Seni yaşıyorum,kemeraltında anılarımla.

Dünya barış anıtından İzmir'i izliyorum.
Yaşadığım yerler sanki ayağımın altında.
Büyülenmiş gibiyim.İzmir karşımda.
Yaşadığım semtleri özlemle görüyorum.

Ah! Buca yollarında troleybüs ile yolculuk.

İzmir keyfi vapur, gevrek karın doyurur.
Çay ile boyoz ,ağzımız tat bulur.
Martılar başımızda döner durur.
Her koltukta göçmen kızı, kalbini vurur.

İmbat saçlarımızı havaya savurur.

Duy beni İzmir bir dinle.
Bu hayatı geçirdik seninle.
Bazen yaşadık hasretinle.
Senden Foça ötesi gitmem.

Huy bu İzmir alıştım seninle.