Hakan Özüçelenk Şiirleri - Şair Hakan Öz ...

Sen artık yoksun.
Artık zaman dursun.
Öten kuşlar sussun.
Gittin düşünmem gerek.

Sen artık bana uzak.

Dün akşam çıktım yola.
Her durakta verdim mola.
Merakla baktım sağa sola.
Kimseler yok tanıdık.

Girdim Karşıyaka çarşısına.

Seni düşlüyorum Karşıyaka.
Olduğundan çok farklı geçmişte.
Seni özlüyorum Karşıyaka.
Seyrediyorum keyifle vapurda.

Geziyorum etrafa baka baka.

Yıl 1977 şubat ondördünde.
Sokağı sensiz döndüğümde.
Karşımda seni gördüğümde.
Aşkımız yeniden başladı.

Ben ondördümü sürdüğümde.

İzmir aşkı içimde yanar.
Ancak bunu İzmir li anlar.
Yaşanılan onda anılar.
Beni senden ayırmasınlar.

İzmir aşkı içimden çoşar.

Sana altmışbin metreden sesleniyorum.
Güneye kulağını daya belki gelir sesim
Sana söylemediklerimi iletiyorum.
İstanbul biten bir aşkın yeri habersiz.

Sana atmış kin nefretini geliyorum.

Deniz kokusu taşıyan çocuk.
Tuzlu sulu toprakta oynuyor.
Fuarda kaybolan küçük tutuk.
Anonsta adı ve tarifi geçiyor.

Bostanlı sazlıklarında bir oyuk.

Aydın efesinin gölge ağacı incir.
Efenin neşesi tadı enerjisidir.
Mazı böceği ile meyve verir.
Allah'ın yemini üzerine incir.

Aydın şifa halkasında bir zincir.

Bir tren geçtiğinde raylarından.
Gecenin sessiz karanlığında.
Bir hoş olur içim ayrılığından.
Sabah olup gün ağardığında.

Bir imtihan vakti sabahtan.

Her sokağın köşesinde görürüm diye.
Dolaştım İstanbul sokaklarında niye?
Sen bir gün çıktın karşıma hediye.
Cesaretim yok sevdiğimi söylemeye.

Her umudumun içinde sen vardın.